سیاه دانه

سیاه دانه
سیاه دانه گیاهی علفی به ارتفاع 20 تا 30 سانتیمتر است. برگهای آن منشعب و کمی باریک است. گلها به رنگ بنفش کمرنگ هستند. میوه آن بزرگ و از نوع کپسول است. در هر میوه 3 تا 7 فولیکول قرار دارد که در هر فولیکول تعداد بی شماری بذر قرار دارد.
گلدهی آن در مرداد است و بذرها در مهر می رسند.
سیاه دانه به نور کامل آفتاب نیاز دارد. به راحتی در هر نوع خاکی رشد می کند ولی معمولا خاکهای سبک را در مکانهایی گرم ترجیه می دهد. به خاکهای خشک و مرطوب مقاوم است
در ایران در نقاط مرکزی کشت می شود.بیشتر در اراک به صورت خودرو می روید و در اصفهان در مناطق شهرضا،سمیرم و مبارکه کشت می شود.

 

کاشت،داشت،برداشت:

تکثیر سیاه دانه به وسیله ی بذرصورت می گیرد.کشت پائیزه وبهاره ی آن امکان پذیر است،ولی در کشت بهاره محصول بهتری خواهیم داشت.پس از تهیه ی بستر خاک با فاصله 30در30سانتی متر بذر ها کاشته می شوند.گاهی بذر به صورت درهم درکرت پاشیده می شود.زمان گل دادن آن در اواخر اردیبهشت تا تیر ماه می باشد.در کشت پائیزه سیاه دانه در تیرماه و در کشت بهاره در شهریور ماه قابل برداشت می باشند. با زرد شدن کپسول ها می توان اقدام به برداشت ویا پس از ریشه کنی کلی بوته و خشک کردن با خرمن کوبی،بذر های داخل کپسول را جدا کرد.

 

در مناطقی که زمستانهای سخت دارند کشت پاییزه مناسب نیست. سیاه دانه تا حدودی به نشاکاری مقاوم است و در صورت لزوم می توان آن را منتقل کرد.

 

منابع:

http://nargil.ir/Plant.aspx?Name=Nigella-sativum&cid=7069
http://forum.unc-co.ir/showthread.php?tid=7117

 

مطالب مرتبط:


۲۲ دی ۱۳۹۵ ۱۲:۳۹
تعداد بازدید : ۱,۴۰۱

نظرات بینندگان


نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید