مارچوبه نرمه / گل گردی بالارونده

مارچوبه نرمه / گل گردی بالارونده
در خانواده مارچوبه گیاهان متنوعی وجود دارد که بسیاری از آنها همانند مارچوبه زبره به عنوان گیاهی زینتی پرورش داده می شوند. گونه ی آسپاراگوس پلاموسوس یکی از گونه های جنس مارچوبه است که در فارسی به آن "مارچوبه نرمه" یا "گردی" گفته می شود.
دانستنی های علمی:

علیرغم اینکه گیاه آسپاراگوس کمتر در کتاب ها و رساله ها مورد بررسی قرار می گیرد اما خصوصیات مشابه زیادی با ذرت و نیشکر دارد. در این گیاه ساقه توسط اپیدرم که دارای کوتیکول ضخیم و روزنه می باشد پوشیده شده است. لایه خارجی ساقه این گیاه دارای دستجات آوندی ظریف و کوچکی است که با بافت کلرانشیم (پارانشیم فتوسنتزی) احاطه شده است. بدنبال آن دیواره ضخیمی از سلول های اسکلرانشیمی ظاهر می گردد. هرچه به سمت مرکز ساقه می رویم٬ دستجات آوندی بزرگتر می شوند. در یک دسته آوندی بافت آبکش توسط بافت چوب به شکل U احاطه شده است. اطراف یک دسته آوندی بافت اسکلرانشیم وجود ندارد لذا فاقد غلاف آوندی می باشد.

خصوصیات گیاهشناسی:

در خانواده مارچوبه گیاهان متنوعی وجود دارد که بسیاری از آنها همانند مارچوبه زبره به عنوان گیاهی زینتی پرورش داده می شوند. گونه ی آسپاراگوس پلاموسوس یکی از گونه های جنس مارچوبه است که در فارسی به آن "مارچوبه نرمه" یا "گردی" گفته می شود. این گیاه برگ هایی به طول 4 تا 7 میلیمتر و عرض 0.5 میلیمتر دارد و از نظر ظاهری انبوه تر از مارچوبه زبره است. میوه های این گیاه از نوع سته ای و کروی شکل بوده که در هنگام بلوغ، سیاه رنگ می شوند. ساقه های این گونه تا حدودی می تواند در صورت وجود قیم به دور آن بپیچد و بالا برود. همچنین نسبت به عمل هرس نیز به خوبی عکس العمل نشان می دهد و با هرس مناسب می توان رشد آن را کنترل نمود.
این گیاهان دائمی و دارای ساقه های نازک و منشعب می باشند. اغلب به دلیل شاخه های برگ مانند تغییر شکل یافته که کلادود نام دارند٬ پرورش داده می شوند. مارچوبه نرمه بومی آفریقای جنوبی است و یک واریته رونده دارد که به طول ۲ تا ۳ متر با گسترش ۳۰ تا ۶۰ سانتیمتر می رسد.
این گیاه در زمان جوانی دارای منظره ای پرپشت و متراکم بوده و به عنوان گیاه گلدانی پرورش داده می شود. ولی به تدریج گیاه به صورت بالا رونده در آمده و ساقه های اصلی، تولید شاخه های افقی می کند. 

شرایط محیط رشد:

این گیاه در آب و هوای نسبتاً گرم بهتر رشد می کند. مناطقی که خطر یخبندان در آن وجود دارد و یا مناطق بادخیز، برای کشت و پرورش این گیاه مناسب نیست. نور و گرمای کافی به خصوص در نیمه دوم سال برای رشد و پرورش آن ضروری است. این گیاه در مقابل سرمای بدون یخبندان های مداوم مقاوم است. در طی روز دمای 21 تا 24 درجه و در شب 18 درجه سانتیگراد برای رشد آن مناسب است. دمای زیر 12 درجه موجب ریزش برگ ها و در نهایت از بین رفتن گیاه خواهد شد. تغییرات دمایی ناگهانی محیط از جمله دلایل زرد شدن برگ های گیاه است.
به خاکی سبک با زهکشی مناسب نیاز دارد. در ترکیب بستر کاشت می توان از شم نیز استفاده کرد. همچنین اگر خاک کمی اسیدی باشد به رشد گیاه کمک خواهد کرد. بنابراین در مخلوط کشت از کمی پیت موس نیز استفاده کنید.
سطح بستر خاک را به شکل روزانه بررسی کنید و در صورتی که تا حدودی رطوبت از دست داده بود، گیاه را ابیاری نمایید. آب باید تمامی خاک گلدان را مرطوب کرده و از منافذ انتهایی گلدان بیرون آید. در این صورت می توان گفت آبیاری به شیوه مناسبی صورت گرفته است.

تکثیر:

آسپارگوس را می توان از طریق کاشت بذر در بهار، در دمای حدود 21 درجه سانتیگراد در کمپوست مخصوص بذر و قلمه تکثیر کرد. رشد گیاه در این روش بسیار کند است. حتی زمانی که نشاءها جوانه می زنند، میزان رشد گیاه به قدری کند است که برای داشتن گیاهی به اندازه معقول و دلخواه، لازم است چند ماه منتظر بمانید.
روش بهتر، برای تکثیر سریع تر گیاه، تقسیم بوته مادری، در اواسط بهار و تابستان است. ابتدا خاک را مرطوب کرده و گیاه مادری را از گلدان بیرون آورید. ریشه های گیاه را از هم باز کنید و با استفاده از یک چاقوی تیز، توده ریشه ها را به قسمت های مساوی و مرتب تقسیم کرده، هر کدام را در گلدانی با قطر دهانه 9 سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید دقت کنید که خاک را همیشه مرطوب نگاه داشته و گیاهان را در محیطی با نور مناسب ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرار دهید تا رشد کنند.


منابع :
http://gol.nala.ir/
http://keyserver.lucidcentral.org/
https://en.wikipedia.org/wiki/Asparagus_setaceus
پیوست، غ.ع. 1385. سبزیکاری. انتشارات دانش پذیر. چاپ چهارم. 487 صفحه.

۹ آذر ۱۳۹۵ ۱۲:۳۹
نارگیل |
تعداد بازدید : ۱,۴۲۵

نظرات بینندگان


نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید